zondag 8 november 2009

F L O W




ohhhh.... time sure flies!

Al ruim 4 maanden niets gepost hier... heel druk geweest met andere dingen. In de eerste en laatste plaats met mezelf.

Ik zat al een tijdje niet lekker in mijn vel, veel gebeurd en weinig een plek gegeven, op mijn werk liep het niet zoals ik wilde, vaak het gevoel van teveel te doen in te weinig tijd, erg lastig voor een controlfreak... en waar was ik? ik was mezelf gaandeweg ergens verloren... en dan uuuuuuuuren achter de pc, forummen als afleiding voor de 'echte wereld'.

Via de huisarts heb ik hulp gezocht bij een coach, maar de wachtlijst duurde maanden! In die tijd heb ik me gerealiseerd dat ik twee dingen kon doen... me overlaten aan het gegeven van de wachtlijst en afwachten tot het traject ging starten óf meer loslaten en me bezighouden met wat ik wel in mijn macht had. Ik heb gekozen voor het laatste en dat bracht me al veel verbetering. Ik hield het klein, bij mijn gezin, met vallen en opstaan.

In september ging ik van start met de coach. Gezamenlijk kwamen we tot de conclusie dat er veel nog rauw verdriet in me zat en veel gevoelens van 'afscheid'. Ze stelde me voor om op te schrijven waar ik mee zat, het verdriet van me af te schrijven en hoewel ik normaliter wel een schrijverig type ben... ik kreeg geen letter op papier.

Aan de vooravond van de eerste verjaardag van mijn dochter heb ik Gehuild, met een hoofdletter. Het gebeurde en ik mócht het van mezelf, voor het eerst in lange tijd eens niet snel wegvegen, zuchten en weer doorgaan. Mijn tranen droogden niet die avond. Maar het mocht, en het was goed. Ik mocht mijn emoties voelen. En het voelde als opluchting.

Op mijn werk deed ik m'n ding, maar ik werd er niet gelukkig van. Ik had onderbuik gevoelens. Gevoelens die werkelijkheid bleken te zijn. Pijnlijk om te constateren dat het waarheid is, maar het gaf me ook de kracht: ik kán vertrouwen op mijn onderbuikgevoel, het bedriegt me niet. Het triggerde me, dit kwam zo aan mij... dat kon ik niet maar laten gebeuren!

Ik ging met mezelf aan de slag: wat wil ik, wat vind ik belangrijk, wat kan ik, wat zijn mijn doelen: gezin, werk, leven! en hoe kan ik die doelen realiseren?

Het proces wat ik al was begonnen is door het lezen van het boek van Stephen R. Covey opeens in een sterke stroom veranderd. Het gaf me acuut inzicht in wat ik aan het doen was en waarom het niet lukte! De mist is weg, ik kan mijn landschap weer zien en het uitzicht bevalt me! ;-)
Ik laat de dingen die ik niet direct kan beheersen los (en dat waren er nogal wat) en stuur hetgeen ik wel kan sturen. Dit basisprincipe toe te passen, brengt me succesjes in relaties, werk en mijn gezin. Het werkt, het komt uit mezelf en dat is een heerlijk gevoel, euforisch zelfs.

En het is als een vliegwiel, het is zo dynamisch, dingen komen samen en versterken elkaar. Mijn overstromende energie geeft anderen energie, er komen echt veranderingen tot stand, het werkt! Mijn creativiteit stroomt weer, al is het op dit moment met name in mezelf, mijn gezin en mijn werk(relaties), mijn f l o w . Ik ben zo blij dat ik mezelf hervonden heb, of eigenlijk... de verbeterde versie van mij.

Waarom ik dit serieuze stuk op mijn blog schrijf?
Ik hoop van harte dat het je raakt en dat het misschien ook voor jou een inspiratie kan zijn om eerst te beginnen bij jezelf en niet bij al het andere dat je probeert te beheersen...
Wellicht niet nu of morgen
als jij er klaar voor bent
Daarom ...





Mijn inspiratie:
Stephen R. Covey - De zeven eigenschappen voor succes in je leven ISBN9789047002208 (The 7 Habits of Highly Effective People)
first things first

Michael Bungay Stanier - Find Your Great Work napkinsize solutions to stop the busywork & start the work that matters
en in bijzonder fraaie vormgeving:
greatworkmovie
eightprinciples

keep you posted!

zondag 28 juni 2009

W.I.P. hexagons

hier even snel een blik op mijn onderhanden werkje:




en dan nog even lekker samen buiten zitten, wat is het nog heerlijk warm!

fijne avond nog!

zaterdag 27 juni 2009

Lieve beppe,

Wat ben ik toch blij dat u mij vroeger heeft leren haken. U leerde me alles: stokjes, dubbele stokjes, vasten... mijn eerste pannelap heb ik nog steeds in mijn bezit. Ook haakten we kastrandjes en wcrol-overtrekjes (kennen jullie ze nog hahaha) samen voor de bazar. Van broddelwerkjes tot complete werkstukjes, heerlijk vond ik het samen de kleurtjes uit te zoeken. De bolletjes garen bewaarde u in een Omo zeepton. Ik kan me nu zo de geur weer in mijn neus halen, heerlijk... de geur van toen. Zo ruikt het nu niet meer.

Ik was zowiezo in de gelukkige omstandigheid dat ik twéé creatieve beppes had. De één breide veel, de ander haakte en borduurde. En ik maak nu dankbaar gebruik van alles wat u mij beide heeft geleerd. Ook al is sommige kennis wat weggezakt, de basis is er nog hoor! Ik weet zeker dat u weet hoe blij ik daarmee ben, ook al kan ik het niet meer 'hier en nu' laten zien.
Dank u lieve beppes... ik stuur een kus naar waar u beiden bent. :-*



Want oh foei, wat is het verslavend zeg dat haken! Vandaag in de auto richting vriendin twee provincies verderop, heb ik zelfs zitten haken (voor de goede orde: ik zat op de bijrijdersstoel ;-) ). Helaas was ik 1 kleurtje vergeten in mijn W.I.P. tas te gooien, dus ik heb alvast 3 hexagons voor een volgend project gehaakt ;-)

Manlief ziet de route naar Frankrijk al uitgestippeld...


Ik zal morgen een foto plaatsen van mijn Work In Progress... *beloofd*

dinsdag 23 juni 2009

gerHaakt!


oei, ik ben geraakt, of moet ik zeggen geHaakt? door foto's op flickr en Ravelry.

(foto is eigendom van RooKnits)

hexagons hexagons...ze zitten in mijn hoofd, in mijn systeem, ik MOET er iets mee doen! Bij Attic 24 vond ik een tutorial.

Het lijkt me zó ideaal om mee te nemen op vakantie (mijn naaimachine moet thuisblijven van manlief, terwijl ik dan j u i s t tijd zou hebben om ... ;-))
Ik denk dat hij dit wel een aardig compromis zal vinden, immers: of ik nu lees of haak... hahaha...
De vraag is natuurlijk of ik kan wachten tot de vakantie, zal ik vast een paar uitproberen?

ik denk het wel! mijn handen jeuken!

zondag 7 juni 2009

Mag ik dansen?

Jaaaaaaaaaaaaaa, dat mocht! en het mocht HIER:




We zijn vrijdagavond last minute naar het concert van Guus Meeuwis geweest "Groots met een zachte G" met dank aan een heel flexibele opa en oma die net zo last minute van harte bereid waren op onze liefies te passen.

Samen hebben we heerlijk de bloemetjes buiten gezet, lekker zingen, lekker dansen, lekker SPRINGEN!!! we hebben genoten van Guus en van zijn gast Marco Borsato! Het liedje "dochters" zongen ze samen en uiteraard ben ik dat niet zonder tranen doorgekomen. Maar dat is ook juist het mooie aan dat lied toch, dat het je raakt? ;-)

Guus bedankt voor de heerlijke avond!

zondag 17 mei 2009

Offline

... dat zal wel even wennen worden, maar we gaan genieten van elkaar komende week, dus dat zijn de beste redenen om even offline te gaan.



tot over een week!

liefs,
mio

woensdag 6 mei 2009

Mijn eerste Roos 5011

Dacht ik nog steeds dat de Roos 5011 'voor later' was... door anderen werd ik erop gewezen dat ie klein valt en al zeker voor mijn dochter gemaakt kon worden. Ik ben gelukkig in het bezit van een origineel patroon dankzij Sancho Power, waarvoor nogmaals dank "Colorfairy" :-* dus ik kon aan de slag!
Het jurkje zit zo in elkaar, echt super! Ik heb de afwerking vrij simpel gehouden, tweelingstiksel is voldoende, de stof is bont genoeg! Ik heb geen striklinten gebruikt, R. zit overal aan te friemelen dus dat is voor een sluiting niet handig. Ik heb er twee knoopjes op gezet, eentje aan de binnenkant en een vrolijk bloempje op de buitenkant. Ik vond het oorspronkelijke patroon veel te lang voor mijn dochter, dus ik heb 'm wat ingekort.

Bij het passen bleek, dat ik al snel maat 80 kan uittekenen hahaha...



Bij een volgend exemplaar ga ik de zoompjes aan de onderkant wat slimmer aanpakken, maar voor een eerste keer vind ik 'm goed gelukt.

Ik heb ook de legging van het Roos 5011 patroon gemaakt, maar ik moet nog even bekijken hoe ik het elastiek nog aan de 'denkbeeldige zijnaad' gestikt krijg. En ik wil nog bloempjes met lintjes op de zijkant zetten, zoals die van Bonnie Doon.