♥ Have fun, spread the love ♥
zondag 10 februari 2013
Give away haasjes
♥ Have fun, spread the love ♥
zaterdag 9 februari 2013
Hartentaart voor 23 jaren
Vandaag 23 jaar geleden werden Lief en ik verliefd. Reden voor een taart. We zagen het recept bij haar en hadden een leuke middag. We hieven het glas (chocoladetaart en champagne is een onverwacht fijne combinatie) en we smulden!
Zo dadelijk filmavond met Mees Kees en door Lief gemaakte pizza.
Home sweet Home it is.
Zo dadelijk filmavond met Mees Kees en door Lief gemaakte pizza.
Home sweet Home it is.
Over de lengte van de Windy Days jas
(wat een rotgriep was dat zeg, ik kreeg een fikse bijholteontsteking als bonus... pfff! Gelukkig merk ik vandaag dat ik het ergste gehad heb en met AB kuurtje hopelijk nu echt klaar met alle bacteriën!)
Vandaag dus op mijn elvendertigst bezig met het Windy Days jack uit Ottobre 1/2013 en dat gaat goed (bijna af!) maar ik merk bij het passen dat de jas (helaas) langer uitvalt dan ik in gedachten had. Ik koos maat 128 voor mijn zoon van 128cm.
Ik zit nu nogmaals naar het plaatje op pagina 21 van de Ottobre te kijken en mijn uitvoering is toch echt langer dan daarop staat afgebeeld. Tot mijn verbazing staat erbij vermeld dat het model 130cm groot is. Ongetwijfeld is daar dan ook voor maat 128 gekozen (?).
de feiten:
- ik heb bij mijn weten goed de patronen overgetrokken
- de voorgeschreven ritslengte past precies goed.
- de ruimte tussen de bovenste zak en de onderste zak is bij mij 9,5 cm, op de foto in Ottobre schat ik dat op een cm of 4.
Maar wat deed ik dan fout? Help??? (niet dat ik daar nu nog iets aan kan doen... )
Mijn Lief stelt voor om nieuwe stof te halen en een verkorte versie te maken, maar ik twijfel nog. Morgen eerst nog maar eens passen.
mijn jas:
dat is toch een duidelijk verschil???
Vandaag dus op mijn elvendertigst bezig met het Windy Days jack uit Ottobre 1/2013 en dat gaat goed (bijna af!) maar ik merk bij het passen dat de jas (helaas) langer uitvalt dan ik in gedachten had. Ik koos maat 128 voor mijn zoon van 128cm.
Ik zit nu nogmaals naar het plaatje op pagina 21 van de Ottobre te kijken en mijn uitvoering is toch echt langer dan daarop staat afgebeeld. Tot mijn verbazing staat erbij vermeld dat het model 130cm groot is. Ongetwijfeld is daar dan ook voor maat 128 gekozen (?).
de feiten:
- ik heb bij mijn weten goed de patronen overgetrokken
- de voorgeschreven ritslengte past precies goed.
- de ruimte tussen de bovenste zak en de onderste zak is bij mij 9,5 cm, op de foto in Ottobre schat ik dat op een cm of 4.
Maar wat deed ik dan fout? Help??? (niet dat ik daar nu nog iets aan kan doen... )
Mijn Lief stelt voor om nieuwe stof te halen en een verkorte versie te maken, maar ik twijfel nog. Morgen eerst nog maar eens passen.
mijn jas:
Ottobre foto:
dat is toch een duidelijk verschil???
donderdag 31 januari 2013
Weer van start... Windy Days jas
Van start! met de zomerjas van Yvan en ook weer van start met mezelf. Pfff, wát een rotgriep. Met een korte pauze in twee etappes flink ziek zijn is echt geen lolletje. Gelukkig merk ik vandaag dat ik weer opknap, de koorts is verdwenen en dat maakt alles een stuk lichter. Morgen de neus maar weer eens buiten de deur steken, vandaag blijf ik nog lekker binnen.
Ik tekende in alle rust uit de nieuwste Ottobre (1/2013) patroon #34: het Windy Days jack. Een stoere zomerjas in maat 128 voor Yvan. Een nieuwe uitdaging want die stiksels moeten natuurlijk wel heel netjes!
Afgelopen zaterdag haalde ik al de stof bij ons plaatselijke filiaal van de Stoffenkraam. Ik koos een mooie blauwe canvas en een geruite voering van een gladde dunne katoen. Donkerblauwe boordstof en mooie knopen moeten het afmaken.
Maar zover zijn we nog lang niet. Eerst maar eens goed lezen wat nou precies de bedoeling is met al de verschillende belegdelen, voeringdelen etc. en dan pas de schaar in het getekende patroon en de stof. Wens me wijsheid!
zondag 27 januari 2013
AF! Roos 5006 ballonjas
De jas is AF! 1 jaar en 2 dagen was het een UFO, maar nu is hij gereed! Helemaal klaar en helemaal blij mee!
En Rixt is er ook blij mee, dus die wilde wel even poseren in een voorjaarssetje. Nu mag het van mij warm water regenen en wil ik graag veel warmte, aftellen naar de lente! ;-)
(en oh wat ben ik blij dat ie nog past! maat 104)
Modellenposes op haar manier haha, giechelende eigenwijs van vier jaar!
En Rixt is er ook blij mee, dus die wilde wel even poseren in een voorjaarssetje. Nu mag het van mij warm water regenen en wil ik graag veel warmte, aftellen naar de lente! ;-)
(en oh wat ben ik blij dat ie nog past! maat 104)
Modellenposes op haar manier haha, giechelende eigenwijs van vier jaar!
zaterdag 26 januari 2013
Van geluk gesproken!
Het is lang geleden dat ik een blogbericht postte. Ik was druk met van alles en nog wat, maar niet met naaien: een regelrechte 'dip' of verlegging van prioriteiten want 'mijn-tijd' is hier schaars en gaat meestal op aan sport.
De afgelopen dagen lag ik vanwege een griepvirusje in mijn slaapzak diverse blogs voorbij te surfen en wat zag ik weer mooie dingen voorbijkomen. Kennelijk heeft die blogtocht me aangestoken met een naaivirusje, want vandaag kocht ik dit:
In eerste instantie kocht ik de Ottobre 1/2013 vanwege de trenchcoat Passenger, een prachtige zomerjas voor Rixt leek me dat! Een nieuw jasavontuur nadat ik de Roos 5006 nog nooit had voorzien van knopen. FOEI!!! Ik ging ervan uit dat die jas inmiddels wel veel te klein zou zijn geworden, dus snel vergeten en doorgaan. Maar vlak voor ik vanmiddag naar het Stoffenkraam filiaal wilde gaan, zei er een stemmetje: pas hem nou eerst eens bij Rixt, die Roosjas.... en een Geluk: hij past gewoon nog! Ik ben blij, want het is zo'n prachtige jas! Morgen dus verplicht eerst knoopsgaten maken en die knopen aanzetten!
Vervolgens ging ik wel naar het filiaal van de Stoffenkraam (ijzer smeden als het heet is): voor zoonlief! Voor hem ga ik het jack uit diezelfde Ottobre maken in een staalblauwe variant met geruite voering. Weer een flinke uitdaging; ik heb er weer zin in!
De afgelopen dagen lag ik vanwege een griepvirusje in mijn slaapzak diverse blogs voorbij te surfen en wat zag ik weer mooie dingen voorbijkomen. Kennelijk heeft die blogtocht me aangestoken met een naaivirusje, want vandaag kocht ik dit:
In eerste instantie kocht ik de Ottobre 1/2013 vanwege de trenchcoat Passenger, een prachtige zomerjas voor Rixt leek me dat! Een nieuw jasavontuur nadat ik de Roos 5006 nog nooit had voorzien van knopen. FOEI!!! Ik ging ervan uit dat die jas inmiddels wel veel te klein zou zijn geworden, dus snel vergeten en doorgaan. Maar vlak voor ik vanmiddag naar het Stoffenkraam filiaal wilde gaan, zei er een stemmetje: pas hem nou eerst eens bij Rixt, die Roosjas.... en een Geluk: hij past gewoon nog! Ik ben blij, want het is zo'n prachtige jas! Morgen dus verplicht eerst knoopsgaten maken en die knopen aanzetten!
Vervolgens ging ik wel naar het filiaal van de Stoffenkraam (ijzer smeden als het heet is): voor zoonlief! Voor hem ga ik het jack uit diezelfde Ottobre maken in een staalblauwe variant met geruite voering. Weer een flinke uitdaging; ik heb er weer zin in!
zaterdag 31 maart 2012
Waar was ik zo druk mee?
Een hele maand geen blogje gepost, waar was ik zo druk mee?
Onder andere met een jurkje voor mezelf, jurk 1 uit de Stitched by You zomer-2012, de zoom moet er nog in, dat zit een beetje in de vertraging. Daarnaast ben ik begonnen met de voorbereiding van een broek voor Yvan. Een coole skater voor de zomer. De stof daarvoor kocht ik in de voorjaarsvakantie op het stoffenspektakel in Zwolle. En ik moet nog steeds de knopen zetten aan de jas van Rixt… even moed verzamelen voor de knoopsgaten haha.
Maar waar ik het meest druk mee was, was onze dagelijkse voeding. En me verdiepen in wat daar eigenlijk allemaal in zit. Om ons vervolgens af te vragen of we vinden dat wat er dan in zit, nou allemaal zo wenselijk is.
Ons gezin is druk, mijn Lief werkt meer dan fulltime en ook ik heb een drukke baan, de kinderen, een sociaal leven… regelmatig maken we dan voor de maaltijd dankbaar gebruik van een pakje, pot of zakje waar ik dan verse ingrediënten aan toevoeg. Maar wat er allemaal aan kleur- en smaakstoffen wordt toegevoegd voordat er smaak en de gewenste kleur aan en inzit, daar sloeg ik steil van achterover. Met name etenswaren voor de kinderen, met grote woorden erop wat er allemaal niet inzit, maar wat er dan wèl inzit… het lijkt wel een scheikundeles. :-(
En toen ging bij ons de knop om, dit willen we niet meer. We willen voeding met natuurlijke ingrediënten die de smaak bepalen en geen E-nummers als E621 die daarvoor zorgen (en er tevens heel handig in slagen dat je meer van eet).
Op zondagmiddag drie weken geleden gingen we de voorraadkast door. Wat geen kunstmatige toevoegingen en onwenselijke E-nummers bevatte mocht links in de kast, de rest rechts. En hadden we in eerste instantie nog het plan om op te maken wat er rechts in de kast stond, het lukte me niet meer. Ik had de trek erin verloren.
Dat was dus dagdag tegen de paprikachips en de chipsbeertjes voor in het weekend, koekjes, de favoriete tomatensoep van de kinderen, de chicken tonight op mijn sportavond, de Unox rookworst, kroepoek, de pindasaus waar de kinderen dol op zijn, nasikruiden, juszakjes, bifiworstjes, karvan cevitam limonade, mixen voor ovenschotels, smac voor in de macaroni, vlokken, vla, cruesli… enzovoort enzovoort. Witte suiker eruit, rietsuiker erin.
Omdat we geen voedsel willen weggooien hebben we alle onaangebroken producten in een doos gedaan voor de voedselbank.
En ook gebruiken we geen light producten meer, vanwege de zoetstof Aspartaam (E951) en dat is wel even wennen voor mij. Ik moet namelijk erg letten op mijn gewicht en gebruikte om die reden best veel light producten. Daarbovenop namen we afscheid van de halvarine en margarine en vervingen die door roomboter.
De eerste keer boodschappen doen, duurde al met al een uur of drie! Elk etiket lezen, checken met de app op mijn telefoon en in de meeste gevallen het product weer terugzetten in het schap. Oef… dit wordt een opgave… die eerste keer zat er niet veel in mijn winkelwagen, maar inmiddels went het al een beetje, al houdt het wel in dat ik meerdere supermarkten bezoek.
Bij zuivel en vlees kiezen we nu zoveel mogelijk voor biologische oorsprong. En we vonden een slager (Slagerij Dantuma) in Zwaagwesteinde die E-nummervrije (maar helaas dan weer geen biologische) vleesproducten maakt: heerlijke grillworst en leverworst, ham, boterhamworst, rollade. Ook halen we veel producten bij de natuurvoedingswinkel, al is het daar ook wel nog steeds etiketten lezen.
Brood is ook zoiets. Ik ben dol op brood en wij aten altijd het donkere zesgranenbrood van de echte bakker. Maar inmiddels weet ik dat brood van nature helemaal niet zó donker kan zijn en dat mijn lekkere (en in mijn ogen supergezonde) brood dus wordt gekleurd. En navraag leert dat er ook daar broodverbeteraars worden gebruikt bij de bereiding, immers na een paar dagen willen we als consument nog steeds dat het brood soepel terugveert…
Bij de Albert Hein verkopen ze brood waarop staat dat er alleen liefde en passie aan toe wordt gevoegd. Het is zuurdesembrood met lange rijstijden. Achterdochtig als ik inmiddels ben geworden, heb ik Albert nog wel even een mailtje gestuurd met het verzoek om de ingrediënten met mij te delen, maar ik mag alleen maar vragen naar allergeneninformatie :S. Erg jammer vind ik dat, wat is er te verbergen? Zo raar is die vraag toch niet… er staat namelijk verder niets op de verpakking dan die liefde en passie en dat zal mijn maag echt niet vullen. Ik wil graag weten welk meel er wordt gebruikt, of er ook daar misschien toch nog gebrande mout wordt gebruikt voor het kleurtje… maar dat antwoord krijg ik niet. Het brood smaakt overigens heerlijk, maar toch...
Zondag ga ik daarom samen met een vriendinnetje brood bestellen bij Menno. Hij is transparant over zijn broden. Wel prijzig, maar we gaan het proberen.
Het voelt goed om pure producten te verwerken tot heerlijke gerechten. We deden onszelf het boek van Jamie Oliver kado: 30 minuten. Nou zijn Jamies 30 minuten niet altijd gelijk aan onze 30 minuten ;-) maar op de niet-werkdagen is dat leuk om te doen. En de kinderen staan er super in! Ze proeven veel meer dan voorheen, eten goed hun bord leeg en verrassend: ook hele nieuwe gerechten en smaken die best gedurfd zijn voor kids! En ze vinden het leuk om mee te helpen in de keuken. Ze staan er op de neus bij als ik echte tomaten verwerk tot tomatensoep. Van de ontbijtkoek die ik nu wekelijks op zondag bak, gaat gretig een stukje mee naar school. Hij is alleen veel blanker dan die uit de winkel ;-). Gelukkig waren ze al gek op fruit, dat helpt ook mee als prima tussendoortje.
Natuurlijk voorkom ik niet dat mijn kinderen geen (let wel: naar ónze mening, ieder maakt zijn eigen keuzes daarin) onwenselijke stoffen binnenkrijgen. En dat willen we ook niet uitsluiten. Als ze bij een vriendje spelen of als er ergens een feestje is, laten we het los. Mijn belangrijkste overweging is dat het niet stapelt: de meeste tijd eten ze thuis en daar krijgen ze die producten gewoonweg niet meer.
Zo…. lang verhaal… en daarom deze maand weinig tijd om te naaien hihi… maar het is nog steeds wel creatief, al zij het nu vooral met ingrediënten in de keuken en het uitproberen van recepten en gerechten.
(en wat doe ik met mijn huidverzorgingsproducten en de airmiles die mijn fruit en groente maken...
een stapje tegelijk... )
Onder andere met een jurkje voor mezelf, jurk 1 uit de Stitched by You zomer-2012, de zoom moet er nog in, dat zit een beetje in de vertraging. Daarnaast ben ik begonnen met de voorbereiding van een broek voor Yvan. Een coole skater voor de zomer. De stof daarvoor kocht ik in de voorjaarsvakantie op het stoffenspektakel in Zwolle. En ik moet nog steeds de knopen zetten aan de jas van Rixt… even moed verzamelen voor de knoopsgaten haha.
Maar waar ik het meest druk mee was, was onze dagelijkse voeding. En me verdiepen in wat daar eigenlijk allemaal in zit. Om ons vervolgens af te vragen of we vinden dat wat er dan in zit, nou allemaal zo wenselijk is.
Ons gezin is druk, mijn Lief werkt meer dan fulltime en ook ik heb een drukke baan, de kinderen, een sociaal leven… regelmatig maken we dan voor de maaltijd dankbaar gebruik van een pakje, pot of zakje waar ik dan verse ingrediënten aan toevoeg. Maar wat er allemaal aan kleur- en smaakstoffen wordt toegevoegd voordat er smaak en de gewenste kleur aan en inzit, daar sloeg ik steil van achterover. Met name etenswaren voor de kinderen, met grote woorden erop wat er allemaal niet inzit, maar wat er dan wèl inzit… het lijkt wel een scheikundeles. :-(
En toen ging bij ons de knop om, dit willen we niet meer. We willen voeding met natuurlijke ingrediënten die de smaak bepalen en geen E-nummers als E621 die daarvoor zorgen (en er tevens heel handig in slagen dat je meer van eet).
Op zondagmiddag drie weken geleden gingen we de voorraadkast door. Wat geen kunstmatige toevoegingen en onwenselijke E-nummers bevatte mocht links in de kast, de rest rechts. En hadden we in eerste instantie nog het plan om op te maken wat er rechts in de kast stond, het lukte me niet meer. Ik had de trek erin verloren.
Dat was dus dagdag tegen de paprikachips en de chipsbeertjes voor in het weekend, koekjes, de favoriete tomatensoep van de kinderen, de chicken tonight op mijn sportavond, de Unox rookworst, kroepoek, de pindasaus waar de kinderen dol op zijn, nasikruiden, juszakjes, bifiworstjes, karvan cevitam limonade, mixen voor ovenschotels, smac voor in de macaroni, vlokken, vla, cruesli… enzovoort enzovoort. Witte suiker eruit, rietsuiker erin.
Omdat we geen voedsel willen weggooien hebben we alle onaangebroken producten in een doos gedaan voor de voedselbank.
En ook gebruiken we geen light producten meer, vanwege de zoetstof Aspartaam (E951) en dat is wel even wennen voor mij. Ik moet namelijk erg letten op mijn gewicht en gebruikte om die reden best veel light producten. Daarbovenop namen we afscheid van de halvarine en margarine en vervingen die door roomboter.
De eerste keer boodschappen doen, duurde al met al een uur of drie! Elk etiket lezen, checken met de app op mijn telefoon en in de meeste gevallen het product weer terugzetten in het schap. Oef… dit wordt een opgave… die eerste keer zat er niet veel in mijn winkelwagen, maar inmiddels went het al een beetje, al houdt het wel in dat ik meerdere supermarkten bezoek.
Bij zuivel en vlees kiezen we nu zoveel mogelijk voor biologische oorsprong. En we vonden een slager (Slagerij Dantuma) in Zwaagwesteinde die E-nummervrije (maar helaas dan weer geen biologische) vleesproducten maakt: heerlijke grillworst en leverworst, ham, boterhamworst, rollade. Ook halen we veel producten bij de natuurvoedingswinkel, al is het daar ook wel nog steeds etiketten lezen.
Brood is ook zoiets. Ik ben dol op brood en wij aten altijd het donkere zesgranenbrood van de echte bakker. Maar inmiddels weet ik dat brood van nature helemaal niet zó donker kan zijn en dat mijn lekkere (en in mijn ogen supergezonde) brood dus wordt gekleurd. En navraag leert dat er ook daar broodverbeteraars worden gebruikt bij de bereiding, immers na een paar dagen willen we als consument nog steeds dat het brood soepel terugveert…
Bij de Albert Hein verkopen ze brood waarop staat dat er alleen liefde en passie aan toe wordt gevoegd. Het is zuurdesembrood met lange rijstijden. Achterdochtig als ik inmiddels ben geworden, heb ik Albert nog wel even een mailtje gestuurd met het verzoek om de ingrediënten met mij te delen, maar ik mag alleen maar vragen naar allergeneninformatie :S. Erg jammer vind ik dat, wat is er te verbergen? Zo raar is die vraag toch niet… er staat namelijk verder niets op de verpakking dan die liefde en passie en dat zal mijn maag echt niet vullen. Ik wil graag weten welk meel er wordt gebruikt, of er ook daar misschien toch nog gebrande mout wordt gebruikt voor het kleurtje… maar dat antwoord krijg ik niet. Het brood smaakt overigens heerlijk, maar toch...
Zondag ga ik daarom samen met een vriendinnetje brood bestellen bij Menno. Hij is transparant over zijn broden. Wel prijzig, maar we gaan het proberen.
Het voelt goed om pure producten te verwerken tot heerlijke gerechten. We deden onszelf het boek van Jamie Oliver kado: 30 minuten. Nou zijn Jamies 30 minuten niet altijd gelijk aan onze 30 minuten ;-) maar op de niet-werkdagen is dat leuk om te doen. En de kinderen staan er super in! Ze proeven veel meer dan voorheen, eten goed hun bord leeg en verrassend: ook hele nieuwe gerechten en smaken die best gedurfd zijn voor kids! En ze vinden het leuk om mee te helpen in de keuken. Ze staan er op de neus bij als ik echte tomaten verwerk tot tomatensoep. Van de ontbijtkoek die ik nu wekelijks op zondag bak, gaat gretig een stukje mee naar school. Hij is alleen veel blanker dan die uit de winkel ;-). Gelukkig waren ze al gek op fruit, dat helpt ook mee als prima tussendoortje.
Natuurlijk voorkom ik niet dat mijn kinderen geen (let wel: naar ónze mening, ieder maakt zijn eigen keuzes daarin) onwenselijke stoffen binnenkrijgen. En dat willen we ook niet uitsluiten. Als ze bij een vriendje spelen of als er ergens een feestje is, laten we het los. Mijn belangrijkste overweging is dat het niet stapelt: de meeste tijd eten ze thuis en daar krijgen ze die producten gewoonweg niet meer.
Zo…. lang verhaal… en daarom deze maand weinig tijd om te naaien hihi… maar het is nog steeds wel creatief, al zij het nu vooral met ingrediënten in de keuken en het uitproberen van recepten en gerechten.
(en wat doe ik met mijn huidverzorgingsproducten en de airmiles die mijn fruit en groente maken...
een stapje tegelijk... )
Abonneren op:
Posts (Atom)