Hartentaart voor 23 jaren

Vandaag 23 jaar geleden werden Lief en ik verliefd. Reden voor een taart. We zagen het recept bij haar en hadden een leuke middag. We hieven het glas (chocoladetaart en champagne is een onverwacht fijne combinatie) en we smulden!

Zo dadelijk filmavond met Mees Kees en door Lief gemaakte pizza.

Home sweet Home it is.

Waar was ik zo druk mee?

Een hele maand geen blogje gepost, waar was ik zo druk mee?

Onder andere met een jurkje voor mezelf, jurk 1 uit de Stitched by You zomer-2012, de zoom moet er nog in, dat zit een beetje in de vertraging. Daarnaast ben ik begonnen met de voorbereiding van een broek voor Yvan. Een coole skater voor de zomer. De stof daarvoor kocht ik in de voorjaarsvakantie op het stoffenspektakel in Zwolle. En ik moet nog steeds de knopen zetten aan de jas van Rixt… even moed verzamelen voor de knoopsgaten haha.


Maar waar ik het meest druk mee was, was onze dagelijkse voeding. En me verdiepen in wat daar eigenlijk allemaal in zit. Om ons vervolgens af te vragen of we vinden dat wat er dan in zit, nou allemaal zo wenselijk is.

Ons gezin is druk, mijn Lief werkt meer dan fulltime en ook ik heb een drukke baan, de kinderen, een sociaal leven… regelmatig maken we dan voor de maaltijd dankbaar gebruik van een pakje, pot of zakje waar ik dan verse ingrediënten aan toevoeg. Maar wat er allemaal aan kleur- en smaakstoffen wordt toegevoegd voordat er smaak en de gewenste kleur aan en inzit, daar sloeg ik steil van achterover. Met name etenswaren voor de kinderen, met grote woorden erop wat er allemaal niet inzit, maar wat er dan wèl inzit… het lijkt wel een scheikundeles. :-(

En toen ging bij ons de knop om, dit willen we niet meer. We willen voeding met natuurlijke ingrediënten die de smaak bepalen en geen E-nummers als E621 die daarvoor zorgen (en er tevens heel handig in slagen dat je meer van eet).

Op zondagmiddag drie weken geleden gingen we de voorraadkast door. Wat geen kunstmatige toevoegingen en onwenselijke E-nummers bevatte mocht links in de kast, de rest rechts. En hadden we in eerste instantie nog het plan om op te maken wat er rechts in de kast stond, het lukte me niet meer. Ik had de trek erin verloren.

Dat was dus dagdag tegen de paprikachips en de chipsbeertjes voor in het weekend, koekjes, de favoriete tomatensoep van de kinderen, de chicken tonight op mijn sportavond, de Unox rookworst, kroepoek, de pindasaus waar de kinderen dol op zijn, nasikruiden, juszakjes, bifiworstjes, karvan cevitam limonade, mixen voor ovenschotels, smac voor in de macaroni, vlokken, vla, cruesli… enzovoort enzovoort. Witte suiker eruit, rietsuiker erin.

Omdat we geen voedsel willen weggooien hebben we alle onaangebroken producten in een doos gedaan voor de voedselbank.

En ook gebruiken we geen light producten meer, vanwege de zoetstof Aspartaam (E951) en dat is wel even wennen voor mij. Ik moet namelijk erg letten op mijn gewicht en gebruikte om die reden best veel light producten. Daarbovenop namen we afscheid van de halvarine en margarine en vervingen die door roomboter.

De eerste keer boodschappen doen, duurde al met al een uur of drie! Elk etiket lezen, checken met de app op mijn telefoon en in de meeste gevallen het product weer terugzetten in het schap. Oef… dit wordt een opgave… die eerste keer zat er niet veel in mijn winkelwagen, maar inmiddels went het al een beetje, al houdt het wel in dat ik meerdere supermarkten bezoek.

Bij zuivel en vlees kiezen we nu zoveel mogelijk voor biologische oorsprong. En we vonden een slager (Slagerij Dantuma) in Zwaagwesteinde die E-nummervrije (maar helaas dan weer geen biologische) vleesproducten maakt: heerlijke grillworst en leverworst, ham, boterhamworst, rollade. Ook halen we veel producten bij de natuurvoedingswinkel, al is het daar ook wel nog steeds etiketten lezen.

Brood is ook zoiets. Ik ben dol op brood en wij aten altijd het donkere zesgranenbrood van de echte bakker. Maar inmiddels weet ik dat brood van nature helemaal niet zó donker kan zijn en dat mijn lekkere (en in mijn ogen supergezonde) brood dus wordt gekleurd. En navraag leert dat er ook daar broodverbeteraars worden gebruikt bij de bereiding, immers na een paar dagen willen we als consument nog steeds dat het brood soepel terugveert…
Bij de Albert Hein verkopen ze brood waarop staat dat er alleen liefde en passie aan toe wordt gevoegd. Het is zuurdesembrood met lange rijstijden. Achterdochtig als ik inmiddels ben geworden, heb ik Albert nog wel even een mailtje gestuurd met het verzoek om de ingrediënten met mij te delen, maar ik mag alleen maar vragen naar allergeneninformatie :S. Erg jammer vind ik dat, wat is er te verbergen? Zo raar is die vraag toch niet… er staat namelijk verder niets op de verpakking dan die liefde en passie en dat zal mijn maag echt niet vullen. Ik wil graag weten welk meel er wordt gebruikt, of er ook daar misschien toch nog gebrande mout wordt gebruikt voor het kleurtje… maar dat antwoord krijg ik niet. Het brood smaakt overigens heerlijk, maar toch...

Zondag ga ik daarom samen met een vriendinnetje brood bestellen bij Menno. Hij is transparant over zijn broden. Wel prijzig, maar we gaan het proberen.

Het voelt goed om pure producten te verwerken tot heerlijke gerechten. We deden onszelf het boek van Jamie Oliver kado: 30 minuten. Nou zijn Jamies 30 minuten niet altijd gelijk aan onze 30 minuten ;-) maar op de niet-werkdagen is dat leuk om te doen. En de kinderen staan er super in! Ze proeven veel meer dan voorheen, eten goed hun bord leeg en verrassend: ook hele nieuwe gerechten en smaken die best gedurfd zijn voor kids! En ze vinden het leuk om mee te helpen in de keuken. Ze staan er op de neus bij als ik echte tomaten verwerk tot tomatensoep. Van de ontbijtkoek die ik nu wekelijks op zondag bak, gaat gretig een stukje mee naar school. Hij is alleen veel blanker dan die uit de winkel ;-). Gelukkig waren ze al gek op fruit, dat helpt ook mee als prima tussendoortje.

Natuurlijk voorkom ik niet dat mijn kinderen geen (let wel: naar ónze mening, ieder maakt zijn eigen keuzes daarin) onwenselijke stoffen binnenkrijgen. En dat willen we ook niet uitsluiten. Als ze bij een vriendje spelen of als er ergens een feestje is, laten we het los. Mijn belangrijkste overweging is dat het niet stapelt: de meeste tijd eten ze thuis en daar krijgen ze die producten gewoonweg niet meer.


Zo…. lang verhaal… en daarom deze maand weinig tijd om te naaien hihi… maar het is nog steeds wel creatief, al zij het nu vooral met ingrediënten in de keuken en het uitproberen van recepten en gerechten.


(en wat doe ik met mijn huidverzorgingsproducten en de airmiles die mijn fruit en groente maken...
een stapje tegelijk... )

Heerlijk vakantie!

Ik heb 2 weken vakantie, heerlijk luxe! Even de tijd om te ontspannen; de balans tussen een drukke baan en een gezin. Lief was ook vrij afgelopen week en we hebben leuke dingen gedaan met de kinderen.

We kochten een groot bed voor Rixt (waar ze heerlijk in slaapt), we gingen met onze 2 waterratjes een dagje zwemmen in de AquaMundo van de Huttenheugte (Yvan kan al echt goed zwemmen, wat gaat dat hard met die zwemles!), we bakten een overheerlijke appeltaart (volgende week dubbele les Zumba!), we hebben gekleid, gebouwd met lego, getekend en gekleurd, gewii't, geshopt en ik ben op de valreep van het oude jaar ook lekker aan het fröbelen op zolder.

De 'moetjes' als kledingreparatie: een paar kledingstukken van mezelf en de onophoudelijke stroom spijkerbroeken met een gat op de willekeurige knie van Yvan (hier te zien). En dan ben ik toch blij dat ik dat zelf kan fixen.

Maar ik heb vandaag ook een heel leuk tasje gemaakt voor Rixt. Het (gratis) patroon komt van Modabakeshop (Ruby's party bag).

Is het geen schatje? Echt een tasje voor een kleine dame!

gemaakt van Rosali stof (dekbedhoes) van Ikea.

En nog een plaatje van het nieuwe bed van Rixt, die sinds vorige week vrijdag ook volledig zindelijk is! Eigenlijk van het ene op het andere moment, dus een grote-meisjes-bed is zeker op haar plaats ;) !

kijk haar stralen!

Weer bij ons thuis...

waar ze hoort!

Ons lieve lytse famke is weer ontslagen uit het ziekenhuis. Hopelijk komt nu de rust terug in huis, nu we weten wat haar scheelt en we met speciale voeding en medicijnen een heel ander en bovenal lachend meisje mogen zien. Voor ons is het nieuwe jaar nu echt begonnen, op naar het voorjaar!

hier doe je toch werkelijk alles voor...

drukke week

Jaaa... mijn Tildahert is klaar en hangt sinds vanmiddag 'selskapelig' aan onze voordeur te hangen. Y moet steeds even 'hertsie sjen' (hertie kijken), het is dan ook zijn hertje.

Het patroon voor dit rendier komt uit het boek 'Winterwonderland' van Tone Finnanger, een kerstcadeautje aan mezelf ;-). De geborduurde sterren zijn X-mas sweeties van Huups! (alleen in blauw geborduurd).

Het hert was echt een stop-n-go project deze week, ondanks dat het helemaal geen uitvoerig patroon was. We hadden namelijk een drukke week met onze dochter R die vrijwel sinds haar geboorte heel veel spuugt en veel last heeft van maagzuur (zo zielig om te zien dat het haar zo'n pijn doet). Ook ontwikkelde ze een voorkeurshouding voor links, dus hebben we vorige week de knoop doorgehakt dat we hulp gaan zoeken bij (para-)medici. Deze week daarom afspraken bij de kinderarts, manuele therapeut en ook nog de tweede serie prikjes op het consultatiebureau.

Druk zat dus, en helaas ook niet echt een R van Regelmaat voor ons allemaal... het was dan ook behoorlijk pittig, maar ons mooie meiske knapt echt op met de door de kinderarts voorgeschreven maagzuurremmers, hopelijk is dit de oplossing voor de pijn die ze heeft van het maagzuur. En als de manuele therapie voor haar nekwerveltjes het effect houdt wat het na twee behandelingen laat zien, dan gaan wij het jaar met meer Rust uit dan we de afgelopen maanden hebben gehad! Ik heb er alle vertrouwen in dat dat goedkomt.

kerstgevoel?

Sinterklaas weer het land uit, kerst nadert... en toch ben ik er nog niet helemaal aan toe. Door de geboorte van onze dochter R. eind september ben ik in mijn beleving een maand 'kwijt'. Die eerste maand was voor mij een 'bubbel', waar maar heel weinig buitenwereld in door kon dringen. Heerlijk hoor, alleen het voelt daardoor nog helemaal niet als medio december, maar als november... Vanmiddag gaan we de kerstboom binnenzetten en versieren, dat draagt vast bij aan het kerstgevoel! Ondertussen knutsel ik verder met van alles en nog wat, ik ben aan het naaien met verschillende dingetjes voor Y. en R., kraamcadeautjes borduren en ik heb ook weer een begin van een sjaal op de pennen staan (van die leuke Pompom wol). Deze wordt voor mijn schoonmoeder, ik hoop dat ze hem leuk vindt. Ondertussen heb ik er zelf nog steeds geen haha... ik deel ze graag uit.

Ook heb ik de kriebels gekregen voor die leuke hertenkoppen uit het boek van Tone Finnanger: "Tilda's Winterwonderland"... en ik héb er stofjes voor liggen, het zou nog wel erg leuk zijn als zo'n hertenkrans hier aan de deur zou kunnen hangen vóór kerstmis! Het boek is dus onderweg als cadeautje aan mezelf, weer inspiratie genoeg op stapel! Nu nog de tijd vinden om het uit te voeren, dat is dan weer de kunst ;-)

sinaasappelkissie

tadaa... zie daar: mijn blog....
de plek waar ik kan laten zien en lezen wat me bezighoudt in mijn leven, wat ik doe, maak, denk en bedenk, kortom:
mijn sinaasappelkissie.

wat me op dit moment bezighoudt? mijn tekort aan slaap en het snurken van F. Sms "snurk uit" naar 8080...please? ;-)