Antonia 86/92

Ik heb de slag weer wat te pakken. Iets meer vrije tijd (en een lieve man die me dan ook die ‘mijn’ tijd achter de naaimachine gunt; hij vermaakt zich dan met de kinderen ;-) ). Afgelopen zondag heb ik een Antonia met lange mouwen gemaakt. Myn famke groeit nu snel uit haar shirtjes, dus het was ook wel een beetje ‘noodzaak’.

Ik heb nu het officiële patroon in maat 86/92 aangehouden. Hij valt haar nog wat ruim over haar romp, maar ik vind het niet heel erg storend. Ik heb het shirtje wel moeten verlengen met een strook, want ze heeft een lange rug, iets om de volgende keer bij het knippen rekening mee te houden. De rolzoompjes zijn goed gelukt! *blij*. Uiteraard wel eerst weer even geoefend op een proeflapje, gelukkig heb ik het cursusboek van Leonie Vos binnen handbereik. Ik vind het halsboordje aan de wijde kant, dat ga ik in de toekomst wat veranderen denk ik.

Het shirt is versierd met borduurtjes van Huups! O.a. van de serie Paradiesblumen en Potpourri. Op het voorpand een gouden hertje dat ik ooit bij Michas had besteld en pas nu durfde te gebruiken.

Zaterdagochtend heb ik nog een forse bestelling geplaatst bij FM, ben benieuwd wanneer Amelie, Drunter&Drueber, Roberta en alle bandjes binnen zullen komen! Ik heb me even laten gaan. Volgende week ben ik een aantal dagen vrij, dan heb ik weer even tijd om te knutselen. Ik heb er nu al zin in!

Mijn model had niet zoveel zin om te poseren…









Het rokje dat ze draagt is een eenvoudig (saai!) Hema-rokje dat hier maar in de kast bleef liggen. Nu heb ik het versierd met de Daisy-flower uit de Potpourri-serie van Huups! en vind ik het wel een leuk rokje geworden. Het wordt helaas al wat aan de korte kant; het is dan ook nog een maatje 80. Misschien kan ik er een onderrokje voor maken, in de taille past het namelijk nog prima.

LoveChirp #1

Wat zit daar in die plant?


Die puntige snavel, die prachtige staart... zou het een
cynaistes miniplaetzchensis pimpinellum (beter bekend als LoveChirp) kunnen zijn?


Oh... hij is nog wat schuw... even rustig laten wennen.

Mem, mogen we hem houden? pleaaaaaaaaaaaaase....?


Na een uurtje voelt Lovechirp zich thuis op de bank en wil dan ook de kerstboom wel even inspectern.




LoveChirp #1 is in de harten van Y en R gesloten... op naar nummer 2! Uiteraard in een andere kleurstelling (die past bij jongens van vier ;-) ).

2010 samenwerking van Miniplaetzchen en Luzia Pimpinella.

Luemmelen

Het ontbreekt me erg aan vrije tijd om creatief bezig te zijn met de naaimachine. Gelukkig kan ik in mijn nieuwe baan ook de nodige creativiteit en veel van mezelf kwijt; afgelopen week had ik wel zóveel gewerkt dat ik behoefte had om daarnaast even iets anders te doen. Even tijd voor mezelf. Ook even met mijn handen werken en niet alleen met mijn hoofd.

Ik raakte geinspireerd door "Kuschel den LoveChirp" van Miniplätchen en Luzia Pimpinella die werd aangekondigd in een mailtje van Farbenmix. Ik heb het patroon direct besteld (I love E-books, lekker snel in huis!), heb mijn naaimachine afgestoft (oei, dat was veel stof) en ben meteen aan het knippen geslagen. Stofjes heb ik immers ruim voldoende op voorraad dus dat was geen belemmering. Vliesofix had ik echter niet meer, dus de voortgang van LoveChirp nr 1 stokte al snel. Wat zou ik dan eens kunnen doen? Ik wilde toch echt iets maken... en toen dacht ik aan het Luemmelrokje en dat is het dus geworden. Het is een gratis patroon (E-book) van Fadenmoenchen. Niet moeilijk, wel een heel leuk resultaat!



Ik heb 'm ingekort en maat 92/98 behoorlijk versmald, omdat ik dat pittiger vind staan bij mijn peutermeisje van 2. Ze is helemaal blij met haar sportieve sweatrokje, stoer met haar handje in de zak op de foto!



Nu snel verder met LoveChirp! *blij*

stoffenspektakel 2010

een schamele buit... hahaha...

In tegenstelling tot vorig jaar heb ik het vandaag heel bescheiden gehouden op het stoffenspektakel in het centrum van mijn woonplaats.

Smal ruitjeslint in rood en lichtblauw, een paar meter roosjeslint en 2 ritsen.

Ja,ja, geen stofjes dus... ik heb nog zóveel lappen liggen, ik moet van mezelf eerst maar eens flink wat wegnaaien voor ik nieuwe mag kopen.

Het was erg koud op de markt en ik was met man en kinderen, dat kan ook effect hebben gehad op mijn koopzin natuurlijk ;-). Ik heb in elk geval genoten van alle bont gekleurde kramen en wat inspiratie opgedaan met modellen die aan de kramen hingen. En het was er best druk! Zo leuk om te zien dat zoveel mensen plezier beleven aan het zelf naaien van kleding.

Op de terugweg nog even langs de mini-kermis hier in de wijk: 2 stralende bekkies in de draaimolen, zo simpel en mooi kan het leven soms zijn. We maken het vaak zelf zo ingewikkeld.



En nu op naar het mooie weer... ik ben er aan toe!

De draad weer opgepakt met mijn eerste Antonia!

Ik heb zin in het voorjaar, mijn naaimachine is weer gerepareerd na een vastloper tijdens het borduren van een geboortelakentje vorig jaar. Ik vertrouwde hem niet meer, dus uiteindelijk toch maar opgestuurd naar de leverancier. Nu voelt mijn machientje weer vertrouwd en begint het weer te kriebelen om wat te maken.

Dus... de daad bij woord gevoegd en aan de slag! Gelukkig had ik leuke stofjes op voorraad, al kon ik het ook niet laten om bij de Stoffenkraam onder andere de Stenzo ornamentjes te bestellen (en een paar FM patronen ;-) ).

Ik heb mijn eerste Antonia gemaakt, met korte mouwtjes om dit model eens uit te proberen. Ik heb maat 86/92 gebruikt, maar zag bij het naaien al wel dat dat om het lijfje nog veel te breed zou zijn voor myn famke. Daarom heb ik het shirtje aan de zijkanten ingenomen. Het halsbandje is ook helemaal goed gelukt! Ik vind het zo'n schatje geworden met de kleine roosjes op de mouwkapjes, meer versiering heeft het niet nodig. Het model vond het gelukkig ook helemaal mooi, ze bleef het shirtje maar aaien haha... nog even geduld hebben meisje, eerst het mooi weer opwachten.





Onderhanden heb ik mijn eerste Blusentop. En ook daar geldt helaas: te breed en te lang en ik ben allergisch voor te grote kleding hahaha... Ik moet nog even bekijken hoe ik de breedte even mooi ga oplossen, de lengte ga ik inkorten, het is nu geen top meer maar een jurk.

En gister zag ik op de markt een leuke matroesjka stof, kon het niet laten liggen voor 5 euro. Dat wordt vast een vrolijk zomerjurkje, Roos 3019?




He heerlijk! Ik ben lekker weer aan de naai! Ik hou jullie op de hoogte!

what's another year?

zong Johnny Logan en ondanks dat hij in een heel andere context zijn vraag stelde, is het wel de vraag die me deze dagen meerdere malen door mijn hoofd is geschoten...

De laatste dagen van het jaar, kerstmis alweer achter de rug, we zijn vrij... momenten voor reflectie.

De tijd gaat snel en wat zag onze wereld er vorig jaar anders uit... onze dochter werd opgenomen in het ziekenhuis en daarmee kwam het einde van haar probleem in zicht. Het voelt een beetje dubbel, ik ben blij dat het nu zo goed met haar gaat en ook raakt het me nog dat ze zoveel pijn heeft gehad. Gelukkig is het tij toen gekeerd. Dit jaar wordt oudjaarsavond anders: we zijn gewoon met zijn viertjes thuis!

Goede voornemens voor het nieuwe jaar, tja... beetje meer sparen, beetje meer genieten (ja, die combinatie kan echt, heb ik gehoord! hahaha), beetje meer 'laten gebeuren' en bovenal blij zijn met wat we hebben en genieten van de kleine dingen die echt gelukkig maken. Als ik nu opkijk van mijn beeldscherm zie ik mijn zoon helemaal opgaan in de dvd van 'kleine einsteins', mijn dochter staat triomfantelijk bovenop een stoel < moment ! >

en mijn man kookt tagliatelle met zalm en roomsaus en brengt me ondertussen een heerlijk glas wijn... ik denk dat het wel goed komt met dat genieten!

Ik wens jullie allen een jaar vol liefde, energie en inspiratie! Ervaar hetgeen 2010 je te bieden heeft.

lieve groet!

F L O W

ohhhh.... time sure flies!

Al ruim 4 maanden niets gepost hier... heel druk geweest met andere dingen. In de eerste en laatste plaats met mezelf.

Ik zat al een tijdje niet lekker in mijn vel, veel gebeurd en weinig een plek gegeven, op mijn werk liep het niet zoals ik wilde, vaak het gevoel van teveel te doen in te weinig tijd, erg lastig voor een controlfreak... en waar was ik? ik was mezelf gaandeweg ergens verloren... en dan uuuuuuuuren achter de pc, forummen als afleiding voor de 'echte wereld'.

Via de huisarts heb ik hulp gezocht bij een coach, maar de wachtlijst duurde maanden! In die tijd heb ik me gerealiseerd dat ik twee dingen kon doen... me overlaten aan het gegeven van de wachtlijst en afwachten tot het traject ging starten óf meer loslaten en me bezighouden met wat ik wel in mijn macht had. Ik heb gekozen voor het laatste en dat bracht me al veel verbetering. Ik hield het klein, bij mijn gezin, met vallen en opstaan.

In september ging ik van start met de coach. Gezamenlijk kwamen we tot de conclusie dat er veel nog rauw verdriet in me zat en veel gevoelens van 'afscheid'. Ze stelde me voor om op te schrijven waar ik mee zat, het verdriet van me af te schrijven en hoewel ik normaliter wel een schrijverig type ben... ik kreeg geen letter op papier.

Aan de vooravond van de eerste verjaardag van mijn dochter heb ik Gehuild, met een hoofdletter. Het gebeurde en ik mócht het van mezelf, voor het eerst in lange tijd eens niet snel wegvegen, zuchten en weer doorgaan. Mijn tranen droogden niet die avond. Maar het mocht, en het was goed. Ik mocht mijn emoties voelen. En het voelde als opluchting.

Op mijn werk deed ik m'n ding, maar ik werd er niet gelukkig van. Ik had onderbuik gevoelens. Gevoelens die werkelijkheid bleken te zijn. Pijnlijk om te constateren dat het waarheid is, maar het gaf me ook de kracht: ik kán vertrouwen op mijn onderbuikgevoel, het bedriegt me niet. Het triggerde me, dit kwam zo aan mij... dat kon ik niet maar laten gebeuren!

Ik ging met mezelf aan de slag: wat wil ik, wat vind ik belangrijk, wat kan ik, wat zijn mijn doelen: gezin, werk, leven! en hoe kan ik die doelen realiseren?

Het proces wat ik al was begonnen is door het lezen van het boek van Stephen R. Covey opeens in een sterke stroom veranderd. Het gaf me acuut inzicht in wat ik aan het doen was en waarom het niet lukte! De mist is weg, ik kan mijn landschap weer zien en het uitzicht bevalt me! ;-)
Ik laat de dingen die ik niet direct kan beheersen los (en dat waren er nogal wat) en stuur hetgeen ik wel kan sturen. Dit basisprincipe toe te passen, brengt me succesjes in relaties, werk en mijn gezin. Het werkt, het komt uit mezelf en dat is een heerlijk gevoel, euforisch zelfs.

En het is als een vliegwiel, het is zo dynamisch, dingen komen samen en versterken elkaar. Mijn overstromende energie geeft anderen energie, er komen echt veranderingen tot stand, het werkt! Mijn creativiteit stroomt weer, al is het op dit moment met name in mezelf, mijn gezin en mijn werk(relaties), mijn f l o w . Ik ben zo blij dat ik mezelf hervonden heb, of eigenlijk... de verbeterde versie van mij.

Waarom ik dit serieuze stuk op mijn blog schrijf?
Ik hoop van harte dat het je raakt en dat het misschien ook voor jou een inspiratie kan zijn om eerst te beginnen bij jezelf en niet bij al het andere dat je probeert te beheersen...
Wellicht niet nu of morgen
als jij er klaar voor bent
Daarom ...





Mijn inspiratie:
Stephen R. Covey - De zeven eigenschappen voor succes in je leven ISBN9789047002208 (The 7 Habits of Highly Effective People)
first things first

Michael Bungay Stanier - Find Your Great Work napkinsize solutions to stop the busywork & start the work that matters
en in bijzonder fraaie vormgeving:
greatworkmovie
eightprinciples

keep you posted!